W piątek 13 kwietnia przed ambasadą Izraela przy ul. Krzywickiego 24 spotkali się przeciwnicy polityki tego państwa wobec Palestyńczyków. Hasłem manifestacji było "STOP masakrze w Strefie Gazy!"

Na stronie wydarzenia na Facebooku można przeczytać: "Dwa tygodnie temu, w piątek 30 marca izraelskie wojsko ostrzelało z ostrej amunicji palestyńską demonstrację w Strefie Gazy, zabijając 17 osób i raniąc ponad 1000. W ubiegły piątek, 6 kwietnia, na skutek izraelskiego ostrzału Strefy Gazy zginęło 9 osób, a 300 zostało rannych. Wniosek o przeprowadzenie niezależnego śledztwa w sprawie tych wydarzeń został na forum Rady Bezpieczeństwa ONZ zablokowany przez Stany Zjednoczone, a izraelski minister obrony, Avigdor Liberman, ogłosił, że żołnierze IDF „zrobili co było konieczne” i że „zasługują na medale”.

Po raz kolejny Izrael odpowiedział więc wojskową przemocą na pokojowy palestyński protest i po raz kolejny polityka tego państwa nie spotkała się z praktycznie żadną reakcją międzynarodową. „Wielki Marsz Powrotu” 30 marca był demonstracją uchodźców palestyńskich i ich rodzin, którzy i które zostali wygnani z Izraela w 1948 roku i którym do dziś odmawia się prawa powrotu. Prawo to zostało potwierdzone w rezolucji ONZ nr 194, którą Izrael zobowiązał się wdrożyć w życie w 1949 r., ale do dziś nie wywiązał się z tego obowiązku (którego spełnienie była warunkiem przystąpienia tego państwa do ONZ).

Od czerwca 2007 r. Strefa Gazy znajduje się w stanie oblężenia i jest odcięta od innych terytoriów zamieszkiwanych przez społeczność Palestyńską i okupowanych przez Izrael (Zachodni Brzeg i Wschodnia Jerozolima). Izrael odgrodził się od Strefy murem i arbitralnie wyznaczył wokół niego „strefę buforową” na którą wejście grozi śmiercią; podobna strefa odcina Gazę od wód międzynarodowych – izraelska marynarka regularnie zatapia łodzie rybackie, które wypłyną dalej niż 6 mil morskich od wybrzeża; Izrael kontroluje także przestrzeń powietrzną nad Strefą, przesył energii elektrycznej oraz decyduje o tym ile i jakich towarów może wjechać na oblężone tereny. Na skutek tej polityki, 2 milionom Palestyńczyków i Palestynek (których większość to uchodźcy i uchodźczynie) grozi katastrofa humanitarna: już 7 lat temu ONZ uznało, że do 2020 roku Gaza „nie będzie nadawała się do życia”. Bezrobocie w strefie wynosi 42%, a ponad 60% populacji żyje wyłącznie dzięki międzynarodowej pomocy humanitarnej. Regularne przerwy w dostawach prądu, brak wody pitnej i odpowiedniej infrastruktury (szkoły, szpitale), która została zniszczona na skutek kolejnych izraelskich wojen – to realia, w których żyją Palestyńczycy i Palestynki zamieszkujący Strefę.

Najwyższy czas powiedzieć dość! Izraelska blokada i okupacja są możliwe dlatego, że społeczność międzynarodowa patrzy przez palce na przemoc, zabijanie cywili i kolejne masakry.

Domagamy się:

Zaprzestania stosowania przez Izrael przemocy wobec palestyńskich demonstracji i protestów!

Zniesienia izraelskiej blokady Strefy Gazy!

Powrotu palestyńskich uchodźców i uchodźczyń z 1948 roku!

Zakończenia wojskowej okupacji i kolonizacji Zachodniego Brzegu!

Nałożenia embarga na handel bronią z Izraelem oraz objęcia Izraela sankcjami mającymi skłonić ten kraj do respektowania praw narodu Palestyńskiego i prawa międzynarodowego!" *

*opis wydarzenia ze strony https://www.facebook.com/events/1635095889872584/