Co łączy Ludwiga van Beethovena, Fiodora Dostojewskiego, George’a Byrona, Grahama Greena, Juliusza Cezara i Napoleona Bonaparte? Wszyscy zmagały się z epilepsją, czyli chorobą, która w Polsce dotyka dziś około 400 tys. osób. Właśnie 14 lutego, w Walentynki, obchodzimy Dzień Chorych na Padaczkę.

Święty Walenty od wieków uważany jest za patrona osób z epilepsją – dawniej nazywaną chorobą „upadkową”. Choć legendy mówią o cudownym uzdrowieniu syna rzymskiego retora, współczesna medycyna pozwala pacjentom opierać się na nauce i nowoczesnych terapiach, które znacząco poprawiają komfort życia.

Padaczka to przewlekła choroba neurologiczna wywołująca nieprawidłową aktywność elektryczną mózgu i nawracające napady. Wbrew powszechnym wyobrażeniom nie zawsze oznacza gwałtowne drgawki – czasem chory doświadcza omamów węchowych, słuchowych, utraty przytomności czy mimowolnych gestów. Niestety, wciąż wielu pacjentów i ich rodziny doświadcza stygmatyzacji i dyskryminacji.

Statystyki są jednoznaczne: według Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) padaczka dotyka ok. 50 mln ludzi na świecie, co czyni ją jedną z najczęściej występujących chorób neurologicznych. Na Mazowszu liczba diagnoz rośnie z roku na rok – w 2023 r. leczyło się niemal 48 tys. pacjentów, w 2024 r. ponad 49 tys., a w 2025 r. już niemal 50 tys., jak podaje Łukasz Jarocki, rzecznik Mazowieckiego Oddziału NFZ.

Według WHO nawet 25 proc. przypadków padaczki można potencjalnie zapobiegać. Kluczowa jest profilaktyka: dbanie o bezpieczeństwo podczas upadków i sportu, odpowiednia opieka okołoporodowa, właściwe leczenie gorączkujących dzieci i ochrona głowy przed urazami.

Co zrobić, gdy jesteśmy świadkiem napadu padaczkowego? Przede wszystkim zachować spokój, ułożyć chorego na boku lub, jeśli to niemożliwe – na plecach, chronić głowę i kręgosłup, ułatwić oddychanie, sprawdzić, czy nie doszło do mimowolnego oddania moczu lub kału, a w razie potrzeby wezwać pogotowie ratunkowe.

Dzięki wiedzy, wsparciu bliskich i nowoczesnym terapiom osoby z padaczką mogą prowadzić aktywne życie, a świadomość społeczna pozwala łamać mity i uprzedzenia wokół tej choroby, tak często mylnie utożsamianej z bezradnością.

fot. pixabay

Źródło: MOW NFZ