W mroźny czwartkowy wieczór, na jednym z przystanków przy ulicy Francuskiej, doszło do interwencji, która może stać się początkiem nowego życia dla 60-letniego mężczyzny w kryzysie bezdomności. Po półtoragodzinnych, niezwykle trudnych negocjacjach, funkcjonariusze warszawskiej straży miejskiej zdołali przekonać wycieńczonego i rannego człowieka do porzucenia wiaty przystankowej na rzecz bezpiecznego schronienia. Sukces ten jest tym większy, że mężczyzna od wielu lat systematycznie odrzucał wszelkie formy wsparcia oferowane przez służby mundurowe oraz organizacje pomocowe

Zgłoszenie o zaniedbanym mężczyźnie przebywającym na ulicy Francuskiej dotarło do strażników z VII Oddziału Terenowego pod koniec stycznia. Na miejscu Elżbieta Banaszek i Mariusz Dróżdż zastali osobę w stanie skrajnego zaniedbania, ubraną w podartą odzież, ze śladami poważnych ran na nodze oraz postępującym wyziębieniem.

– Strażnicy słyszeli już o nim wcześniej. Wielokrotnie odmawiał proponującym mu pomoc funkcjonariuszom – straży miejskiej, policji, streetworkerom. Niepokój o los mężczyzny wyrażali nawet na forach internetowych mieszkańcy Gocławia, gdzie również był widywany – przekazuje straż miejska w komunikacie.

Mimo tak fatalnego stanu, 60-latek początkowo reagował mechanicznie, odmawiając jakiegokolwiek wsparcia medycznego czy transportu do noclegowni. Wezwani na miejsce ratownicy medyczni stwierdzili, że temperatura jego ciała spadła już poniżej 36 stopni Celsjusza, co wskazywało na początkowe stadium hipotermii, jednak stan prawny nie pozwalał na przymusową hospitalizację bez zgody pacjenta.

–  Ten człowiek był trzeźwy. Widać było, że już wiele lat tkwi w bezdomności. Dobrze znamy takie sytuacje. Odmawiał mechanicznie. Podobnie na inne pytania też odpowiadał bez ładu i składu. Uparliśmy się, by mu pomóc. Pomimo tego, że z drugiej strony nie było woli „współpracy”, czuliśmy się odpowiedzialni za życie tego człowieka – mówi st. insp. Elżbieta Banaszek.

Funkcjonariusze, widząc beznadzieję sytuacji i wiedząc, że pozostawienie mężczyzny na noc pod gołym niebem może skończyć się tragicznie, postanowili nie dawać za wygraną. Przez blisko dziewięćdziesiąt minut prowadzili spokojną rozmowę, starając się dotrzeć do trzeźwego, choć zagubionego człowieka. Kluczem do sukcesu okazała się niekonwencjonalna metoda i odrobina ludzkiego ciepła – dosłownie i w przenośni. Strażnicy oświadczyli, że nie odjadą z miejsca interwencji, dopóki mężczyzna choć na chwilę nie wejdzie do ogrzanego wnętrza ich pojazdu służbowego. Ten krótki moment spędzony w ciepłej kabinie wystarczył, by w 60-latku pękł mur niechęci. Po chwili cicho przyznał, że marzy jedynie o ciepłej kąpieli i czystej pościeli.

– Od tego momentu sprawy potoczyły się bardzo szybko. Strażnicy niezwłocznie nawiązali kontakt z koordynatorem noclegowni na Myśliborskiej. Kiedy dotarli z mężczyzną na miejsce, czekał już na niego prysznic i czyste rzeczy. Kiedy nowoprzybyły pensjonariusz był już umyty i siedział w nowym ubraniu z kubkiem gorącej herbaty w dłoni, zgodził się na ponowne wezwanie pogotowia do głęboko odmrożonej nogi oraz bolesnych odparzeń na plecach – dodaje straż.

Pracownicy ośrodka deklarują, że zrobią wszystko, co w ich mocy, by ich nowy podopieczny nie musiał już nigdy wracać na ulicę. Historia ta zbiega się z nadchodzącymi 60. urodzinami mężczyzny, co daje nadzieję, że symboliczny koniec szóstej dekady życia będzie jednocześnie końcem jego tułaczki. Straż Miejska m.st. Warszawy składa podziękowania mieszkańcowi, który nie zignorował widoku zmarzniętego człowieka i wysłał zgłoszenie. Każdy sygnał o osobie przebywającej na mrozie jest na wagę złota, ponieważ – jak udowodniła ta interwencja – nawet po wielu latach odmów pomoc w końcu może zostać przyjęta.

fot. Straż Miejska