Rozpoczął się kluczowy etap ratowania jednego z najbardziej intrygujących zabytków stolicy, osiemnastowiecznego Elizeum położonego w Parku im. Marszałka Edwarda Rydza-Śmigłego. Dzięki dotychczasowym działaniom polegającym na usunięciu wierzchniej warstwy ziemi oraz zabezpieczeniu obiektu specjalną membraną, eksperci odnotowali już znaczny spadek zawilgocenia historycznych murów

Ta unikatowa podziemna rotunda, wzniesiona pod koniec osiemnastego stulecia z inicjatywy księcia Kazimierza Poniatowskiego według projektu Szymona Bogumiła Zuga, przez ostatnie dwieście lat zmagała się z problemem niszczejącej glinianej izolacji. Wskutek wnikania wody oraz rozrastającego się systemu korzeniowego dawna strefa rozrywek i dawnych salonów uległa poważnej degradacji. 

Osuszanie wymaga czasu. Zbyt szybkie wysychanie może doprowadzić do spudrowania cegły i odpadnięcia tynków. Po osuszeniu obiektu, wzmocnieniu cegły i zabezpieczeniu tynków, będzie można przystąpić do drugiej fazy prac czyli wykonania izolacji docelowej – przekazuje stołeczny urząd. 

Specjaliści prowadzą systematyczne pomiary wilgotności w kilkudziesięciu wyznaczonych punktach pomiarowych rozmieszczonych na obu poziomach budowli, bacznie obserwując reakcję materiału. Całość skomplikowanych prac konserwatorskich, koordynowanych przez Stołeczny Zarząd Rozbudowy Miasta oraz Biuro Stołecznego Konserwatora Zabytków przy wsparciu funduszy z Rządowego Programu Odbudowy Zabytków, ma potrwać do połowy 2028 roku, a ich szacowany koszt wynosi blisko 4,9 miliona złotych. 

Po zakończeniu etapu bezpiecznego osuszenia oraz wykonaniu docelowej izolacji zewnętrznej możliwe będzie przystąpienie do kolejnych kroków zmierzających do pełnego przywrócenia dawnej świetności tego historycznego miejsca.

fot. BSKZ