Pięć domów mieszkalnych mieszczących się przy ulicy Prądzyńskiego 23, Prądzyńskiego 23a, Prądzyńskiego 23b, Prądzyńskiego 23c, Prądzyńskiego 23d zostały wpisane do rejestru zabytków. Decyzję w sprawie wzniesionych w latach 1923 – 1924 nieruchomościach wybudowanych według projektu Aleksandra Ranieckiego podjął Jakub Lewicki, Mazowiecki Wojewódzki Konserwator Zabytków przekonując, że domy mają wartości historyczne, artystyczne i naukowe.

– Osiedle mieszkaniowe dla kolejarzy zbudowano na gruntach należących do kolei. Założeniem inwestora - Zawodowego Związku Kolejarzy, była realizacja taniego, wzorcowego osiedla pracowniczego. Domy rozplanowano i wykończono w sposób spójny i jednorodny. Symetryczne, osiowe usytuowanie domów wokół zielonego skweru, proporcje masywnych dachów i niskich rozłożystych brył, szlachetna dekoracja, kameralność założenia, nawiązują do polskich barokowych zespołów dworskich i pałacowych. Całość założenia prezentuje wyjątkową wartość artystyczną jako rzadki, bardzo dobrze zachowany przykład realizacji kameralnego osiedla mieszkaniowego w stylu dworkowym. Wolskie „pięciochatki” jako niemal stuletnie osiedle pracownicze, dostarczają wiedzy o historii rozwoju kolei i osiedli budowanych dla jej pracowników i prezentują wartość historyczną i naukową – przekazała w komunikacie prasowym Agnieszka Żukowska, rzecznik prasowy Mazowieckiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków. –  Budynek główny Prądzyńskiego 23b, spinający całe założenie, jest najdłuższy. Wyróżniają go: nieznaczny ryzalit akcentujący oś symetrii fasady, zwieńczony trójkątnym równobocznym szczytem z owalnym oknem pośrodku; opaski uszakowe otaczające okna i drzwi, profilowane parapety, zwieńczenia okien ryzalitów, zamknięte łukiem półkolistym płytkie wnęki mieszczące drzwi. Dwie symetrycznie rozmieszczone klatki schodowe prowadzą do wnętrz, w których zachowała się cześć drzwi, okien i okiennic, piece kaflowe, mosiężne relingi na piecach kuchennych. Sąsiednie dwa budynki - Prądzyńskiego 23a i 23c rozwiązano skromniej, a skrajne domy parterowe z mieszkalnym poddaszem są najmniejsze –  dodała.

Decyzja ta nie jest ostateczna. Stronom przysługuje odwołanie do Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.  

Źródło/Fot.: Mazowiecki Wojewódzki Konserwator Zabytków