Narożna kamienica Szpitalna po przejściu przez staranne prace renowacyjne dwóch elewacji, podkreśla nie tylko architektoniczne dziedzictwo, lecz także moc zaangażowania w ocalenie historycznej substancji miasta, wspieranej szczególnie przez miejskie dotacje

Narożna kamienica Szpitalna, usytuowana przy skrzyżowaniu placu Zamkowego i Międzymurza Piotra Biegańskiego, przeszła gruntowną renowację konserwatorską dwóch fasad. Dzięki wsparciu finansowemu miasta, zastosowaniu odpowiednich materiałów i nowoczesnych technologii, budynek odzyskał swój dawny blask.

Nazwa kamienicy wywodzi się od pierwotnych właścicieli - Bractwa Miłosierdzia Szpitala Świętego Ducha. Kamienica, wzniesiona z cegły, powstała w XVII wieku i została rozbudowana w XIX wieku. Po zniszczeniach spowodowanych planowym zburzeniem Warszawy przez Niemców po upadku powstania warszawskiego, budynek został doszczętnie zrównany z ziemią.

Odbudowa kamienicy, przywracająca jej pierwotny wygląd, była możliwa dzięki zachowanej dokumentacji z 1934 roku dotyczącej Starówki. Podczas budowy nowych elewacji zastosowano solidną cegłę i odpowiednio zabezpieczono fundamenty. Stolarka okienna została wykonana z drewna dębowego. Elewacja została pokryta tynkami wapienno-cementowymi z pigmentami, nadającymi jej oliwkowy kolor. Prace zakończono w 1960 roku.

Przed konserwacją, budynek był w złym stanie technicznym. Tynki, detale kamieniarskie, metaloplastyka i obróbki blacharskie wymagały uwagi. Brud miejski osiadał na ścianach, a mikroorganizmy były obecne. Największe zniszczenia dotyczyły parteru, gdzie tynki były zasolone i zawilgocone. Także elementy z kamienia, takie jak portal i opaski okienne, oraz metalowe kraty i drzwi, były dotknięte rdzą.

Podczas prac konserwatorskich zastosowano technologię i materiały zgodne z tymi używanymi podczas powojennej odbudowy. Fasady zostały starannie oczyszczone, a pęknięcia w oryginalnych tynkach zostały zagruntowane. Kolor elewacji został dobrane na podstawie badań stratygraficznych, wskazujących na pierwotny, ciepły, oliwkowy kolor. Obróbki blacharskie zostały wykonane z blachy miedzianej, a elementy metalowe poddane konserwacji i pokryte matową farbą w kolorze czarnografitowym.

Miasto dofinansowało remont dwóch elewacji tej narożnej kamienicy kwotą 272 900 zł, co stanowiło niemal 80% całkowitych kosztów konserwacji.

fot. Biuro Stołecznego Konserwatora Zabytków