Jakub Lewicki – Mazowiecki Wojewódzki Konserwator Zabytków podjął decyzję o wpisaniu do rejestru zabytków kamienicę przy ul. Miodowej 3 wskazując na wartości artystyczne i naukowe nieruchomości

Ośmiokondygnacyjna kamienica Alberga powstała według projektu Henryka Stifelmana i Stanisława Weissa w 1912 roku. W 48% została zniszczona w czasie Powstania Warszawskiego. Pięć lat później przystąpiono do robót rozbiórkowych, a w 1952 roku zatwierdzono projekt architektoniczny budynku według pomysłu arch. Bronisława Iwańczyka. Po czterech latach zakończono inwestycję.

– Obiekt posiada wartości artystyczne, wynikające w szczególności z zachowanej, reprezentacyjnej sieni oraz klatki schodowej, stanowiące pozostałości z pierwotnej budowli z 1912 roku, które otrzymały bogatą dekorację oraz zostały wykończone marmurowymi okładzinami. Nie bez znaczenia jest również skromny, powojenny detal – kamienny cokół, opaski wokół witryn i otworów drzwiowych, poziome boniowanie, podokienniki w postaci płycinowych ramek z cokołami – nadający kamienicy jednolitą, historyzującą formę, dostosowaną do otaczającej ją zabudowy. Istniejąc w poprzedniej ośmiokondygnacyjnej formie stanowiła zbyt wyrazistą dominantę, stojącą w opozycji do pobliskiego kościoła św. Anny czy Pałacu Prymasowskiego, jak również nadmiernie wyróżniałaby się w panoramie widocznej z nowo budowanej trasy W-Z – mówi Agnieszka Żukowska, rzecznik prasowy Mazowieckiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków.

– Powyższe świadczy także o wartościach naukowych kamienicy, która dokumentuje powojenną odbudowę Warszawy, a w szczególności jej najstarszej części, którą oczyszczono z narosłej głównie w XIX wieku chaotycznej zabudowy mieszkalnej i usługowej, jednocześnie odsłaniając i eksponując najbardziej wartościowe dla tożsamości miasta obiekty architektoniczne i fortyfikacyjne – dodała.

Od decyzji o wpisaniu budynku do rejestru zabytków stronom przysługuje odwołanie do Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.